شبروان خيال

دوباره نزدیک ژوژمانا شده و دوباره دهن سرویسیا شروووع!! منم که همییییشه ی خدا خوابم میاد :)) با تمام کارای دانشجویی و تکلیفا و.. حالا میفهمم بچای فعال دانشگا مادر چرا همه از دم سنواتین!! :)))) چقدر آدمای خوب چقدر آدمای فعال و دوست داشتنی آدمای پری که آدم ذوق میکنه از دیدنشون و لذت میبره از هم صحبتی شون! :قلب چقدر روحیه آدم خوب میشه با این آدما :) چقدر دوست دارم باهاشون کار کنم و هییی میشینم برنامه...

ژوژمانا تموم شد، پشت سرش امتحانا هم به طریق جالبی گذشت! بلافاصله هم یک سفر خیلی خوبی رفتم که دوستان اینستایی شرح خلاصه ش رو توی اینستا دیدن و تازگی برگشتم امشب(دیشب) هم تولد در حالی که فکر میکردم از خاطر خانواده فراموش شده برگزار شد!! ^_^ اما بخشی از سفر هم بود که به علت حضور مادر و نگرانی های مادرانه نمیشد توی اینستا مطرح کرد و طبعا بهترین و امن ترین جا مثل همیشه وبلاگ هست!! :))) خب فکر میکنم تق...

آموزش تکنیک ها واسه تصویرسازی رسید به چیزی که من دوست دارم، مدادرنگی! ^_^ البته حالا بعدش باید کلاژ کار کنیم با کلی دردسر و خرج و بدبختی!! :|xa0 قرار یه کتاب پر عکس یا کم عکس کار کنیم برای صفحه آرایی همراه طراحی جلدش که من میخوام یه پرعکس کار کنم با عکس های کار خودم و احتملا اگر بتونم نوشته های خودم! بعد حالا هرچی هم که نمونه میبینم سختمه تصمیم بگیرم دو ستونه ببندم گریدش رو یا آلبوم عکسی!! آخرین نتایج به آلبوم عکسی نزدیک تر بوده! حالا باید بشینم یکم اتود بزنم و عکس انتخاب کنم ببینم چطور بشه :دی ...

دیروز اومدم خونه فردا هم برمیگردم خوابگاه! اومدم یعنی کارامو بکنم مانتو هام که میخواستم بیارم خونه بشورم یادم رفت جا موندن!! :| دوشنبه هم یه اردو فرهنگی داشتیم که به شدت فوق العااااااااده ای خوب بود و خوش گذشته با استادای عشق جان و اکیپ پایه ی خودمون! ولی خب حقیقتا الان حس تعریف کردنش نمیاد!xa0 اومدم خونه رفتم اتاقم و در کمال بهت و ناباوری دیدم کاکتوسم مرده.. به کاکتوسم خیلی عشق داشتم.. هفته ی پیش که قبل رفتنم بهش آب دادم سالم بود، حالا که دیدمش، حتی خشک هم نشده، مرده... یه جور متفاوتی عشق بود و...

بعد از یک هفته دانشگاه و کارگاه و کار و فعالیت و خستگیxa0ِ در حد مرگxa0ِ آخرهفته، تنبلیم به نوشتن داشت برمیگشت!! :| ولیییی خب ترجیح میدم خودم رو ملزم به نوشتن اینجا بدونم چون تاثیر به سزایی توی حال خوبم داره! ^_xa0^ دوشنبه اینستالیشنمون توی دانشگاه به خوبی اوکی شد و 5شنبه جمعه هم کارگاه انجمنا بود و کلی خوش گذشتگی و دیدار دوست جون و یادگرفتن و برنامه ها xa0کارای پیش رو و همممه چیزای خوب و عالی! به چیزای منفی که همیشه هست هم نمیخوام فکنم و بذارم حال خوبمو ازم بگیره فعلا! ^_^ یعنی من هی میگم یکم ب...

جلسه ی یکشنبه افتاد دوشنبه و من از دوشنبه صبح که رفتم شهر دانشگاه یه سره مشغول بودم تا چارشنبه! روز اول که جلسه داشتیم با دوست جون و استاد و گشتن دانشگاه و برنامه ریختنای جدید و دیدن استادایی که بودن و کل دانشکده و مسئولا و دیدن یه سری ورودیای جدید روز دوم هم که رفتیم اتاق جدیدی که واسمون ساختن (واسه انجمنا و کانونا و این ها) که خیلی بزرگ تر بود و یه فرش هم بود که پهن کردیم وسط اتاق که به خاطر خرابی کولر وحشتناک گرم بود و دو نفری نشستیم به آماده کردن کبوترای کار اینستالیشنمون عصرش هم بلافاصله از...

خب... حالا از چی بنویسم... میدونید، الان اینجوری که هندزفری توی گوشمه و آهنگ پلی شده و نشستم روی تخت و با کتاب دفترای دورم و سرم رو کردم تو لپ تاپ وااااقعا یه سیگار میطلبه! بله من بچه ی بدی شدم و چیزی رو تجربه کردم که همه میگن بده و من متاسفانه بدم نیومد!! بعد میخوام بگم که خوابگاه یه امکاناتی داره که خونه نداره ولی خب مگه واقعا توی یه خوابگاه دخترونه چقدر میشه آزادی داشت؟! اصلا مگه توی این جامعه چقدر میشه داشتش؟! و من واقعا نمیدونم چیه این احساس لعنتی که منو بسته به اینجا !! حالا نیاید بگید آزا...

bucket list خودتون رو داشته باشید. همیشه یه سری کارایی هست که میخوایم تو طول زندگیمون انجامشون بدیم و حتی فقط یک بار تجربه شون کنیم. مهم یا حتی کوچیک ساده و پیش پا افتاده، بعید و دور از ذهن و یا حتی کارایی که شاید هیچ تاثیری هم توی مسیر زندگیمون ندارن ولی میخوایم که انجام بشه. کارایی که نیازمند اینن که توی زندگیمون تجربه بشه. تهیه کردن این لیست و نوشتن دونه به دونه شون، این که در نهایت با انجام شدن هر کدومشون یه تیک خوشرنگ کنارش بزنی، احساس فوق العاده ای داره. هرچند از لیستxa0ِ (فعلا) سی تایی من...

از وقتی دانشجو و به ویژه خوابگاهی شدم خیلی از فضای وبلاگ دور شدم. و حقیقتا هم به قدری خسته میشم که دیگه نایی نمی مونه و با پیدا کردن وقت بی کاری فقط می خوابم! ولی همیشه و در تمام مدت حسش رو با خودم دارم. احساس یک وبلاگ نویس بودن! به نظرم آدم هایی که وبلاگ نویس میشن و با وبلاگشون زندگی میکنن، حتی اگر بعد از مدت زمانی دیگه ننویسن، تا آخر عمر وبلاگ نویس می مونن. و این بخشی از شخصیت و احساسات آدم میشه. من هم بطبع تمام مدت میل به وبلاگ نوشتن رو همچنان حس میکردم و حتی پست هم مینوشتم و عکس هم می گرفتم ...

اولxa0ِ جوانی، وقتی هنوووز هیچ بخش زندگیت به طور جدی شکل نگرفته؛ یعنی در عین تمام لذتی که از جوانیت میبری، می نویسی و می نویسی و در نهایت، به خاطر اینکه فلان کَسَک ها چه فکرها می کنند و چه حرف ها میزنند نمی توانی در محلی که برایش نوشتی عمومی اش کنی! .... به حقیقت که وبلاگ امن ترین و راحت ترین جا برای انتشار نوشته ها و احساساته. xa0تو فکرم که یک اکانت اینستای دیگه در کنار این یکی داشته باشم بدون وجود فامیل و صرفا برای دوستان و حتی شاید غریبه تر ها! xa0 چقدر آخر ترم ها آدم دوست داره همه چیز بره رو...

آنچه که امروز بر من می گذرد، ادامه ی درد های دیروزم است. شاید دیگر آنطور دردناک نیست، شاید دیگر حتی ناله ای را بلند نمی کند، شاید از خاطرxa0ِ همه فراموش شده ، یا به اعماقxa0ِ دوری از ذهن و خاطره رفته باشد. برای من اما، اثرش دستِ کم همچون جای بخیه های مانده بر سر و چانه ام ، واضح و آشکار است. زخم هایی که بر دل می نشیند، تاثیرش را همیشه بر رفتار و افکار و مهم تر و پیش از همه بر احساس آدم می گذارد. شاید هم بسیاری اش به همین سبب است تفاوتxa0ِ منxa0ِ بیست ساله ی امروز تا آن دخترک شانزده ساله ی سه-چها...

یعنی من آدم نمیشممممم! نه می تونم اینجا رو ول کنم و برم پی کارم واسه همیشه و نه وقتی میام درست و تمام و کمال میام و می مونم. زندگیم شده پر از این نصفه نیمه ها. دوستیای نصفه نیمه، روابط نصفه نیمه، درس نصفه نیمه، کار نصفه نیمه و عشق نصفه نیمه. که سعی کردم تا می تونم ازشون خلاص شم. رد شم و برم. ولی آخه این یکی دیگه گذشتنی نیست واقعا! هی می گم بهش می رسم. برمیگردم و از سرمیگیرم بلاگریم رو. واقعا هیچ وقت نمیشه وبلاگ رو از ذهن و زندگی یه بلاگر حذف کرد. و هرچی هم بیشتر میگذره بیشتر میبینم که این واقعا ...

این تابستون یه جورایی از بدترین ها بود!! اولش که با یه عمل کوچیک شروع شد که حدود سه هفته ای خونه نشینم کرد و بعد هم سفری که جوری که فکر میکردم پیش نرفت و برنامه ریزیا و کلاسایی و کارایی که هیچ کدوم اون طور که قرار بود نشد و رفتن تا مرز افسردگی..! و البته تلاش های من برای حال خوب کردن خودم که یه جورایی یک ماهه ی آخر رو بهتر پیش برد و خودم قاطی یه برنامه ی دیگه کردم که خوش گذشت و آشناهای جدید و الان هم شروع کردم بالاخره اندکی فرانسوی آموختن! :دی از نت البته، ببینم تا چه حدی پیش میرم همینجوری. و ال...